“Bir gün Zen ustası İkkyu’ya halktan biri, ‘Ustam, en yüce bilgeliğin temel kurallarını şu kağıda yazıver.’ deyince hemen fırçasını alıp kağıda ‘Dikkat!’ diye yazmış. Adam; ‘Hepsi bu mu, yazacak başka bir şey yok mu?’ diye sorunca, bu kez fırçasını tekrar almış, ‘Dikkat! Dikkat!’ diye iki kez yazmış. Adam biraz can sıkıntısıyla, ‘Bu yazdığında öyle ince bir anlam, fazla bir derinlik göremiyorum.’ deyince de bu sefer kağıda ‘Dikkat! Dikkat! Dikkat!’ diye üç kez yazmış”- Philip Kapleau (The Three Pillars of Zen.)
Kimi zaman bazı şeyler öyle açıkça ortada durur ki burnumuzun dibinde bile olsalar onları göremeyiz. Bunun başlıca nedeni, zihnimizin başka şeylerle uğraşmasıdır.
Farkındalık, şimdiye geri dönmeyi hatırlamaktır. Doğru Farkındalık, bizi şimdiye geri getiren enerjidir.
– Thich Nhat Hanh
Farkındalığın Sanskritçesi Smriti, “Hatırla” demektir. Hatırlama eylemiyle, bilinen ve unutulan bir şeyi zihnimize geri getirmiş oluruz.
Farkındalıkla ilgili ortalıkta çokça söylem, tartışma varken insan şunu düşünmeden edemiyor: Acaba, unuttuğumuz bir şeyler mi var?
Hedef, başarı, kariyer, ün, para gibi geçici konularla her yerde ve her şeyde fazladan anlam ve derinlik aramakla öyle haşır neşir oluyoruz ki her şeyi olduğu gibi görebilme konusunda yetersiz kalıyoruz. Örneğin, kendimizi.Ben farkındalığı, kişinin kendisine ya da çevresine olan farkındalığı diye ayırmıyorum. Benim için farkındalık, farkındalıktır. Her şeyin birbiriyle bağlı-varoluşunu düşünürsek “Kişi, kendisinin farkında olursa çevresinin de farkındadır.” demeyi yeğliyorum.
“Güçlü yanların neler?”, “Geliştirmen gereken yanların neler?” Bu alışılmış soruları mentee’lerime sorduğumda benzer davranışlarla karşılaşıyorum. “Ben kimim? Ben neyim?” sorularının belki de ilk kez bu kadar açıkça sorulduğu ve düşünüldüğü, kişiyi şimdiye geri getiren enerjinin ortaya çıktığı o an her şey değişiveriyor. Bu, dönüşüme giden yolda ilk aşama.
Kendine Yazmak Nasıl Etkili Olur
Düşünmek, başlı başına soyut çıkarımlar yaratan bir eylem. Kendinize sorular sormanız, yalnızca bir başlangıç. Düşüncelerinizi kağıda döktüğünüzde artık onları somutlaştırırsınız. Görme duyusu ve -sesli okuduğunuzda- işitme duyusu devreye girer. Bu aşamada, ilk aşamadaki -düşünme aşamasındaki- sonuçlardan çok daha değişik, kalıcı ve sağlam saptamalar ortaya çıkar. Belki de kişi ilk kez kendisiyle bu kadar dürüstçe konuşmaya başlar.
Yazmak genellikle düşüncelerimizi ve duygularımızı başkalarına iletmek üzerine başvurduğumuz bir yöntem. Kendinizle yaptığınız zihinsel ve sesli konuşmanın destekçisi yazılı olanlardır. Düşünceler, yazılı olarak anlatıldığında somutlaşır. Yazılı olan her düşünce görünür ve bilinir. Yazmak, düşünceleri yaratma biçimidir.
“Kendine yazmak”, zihninizde bilinç seviyesine çıkmayan, farkında olmadığınız duygularınızı ve düşüncelerinizi saptamayı, ortaya çıkarmayı sağlayan bir alıştırmadır. Kendinizle bağlantı kurmanızı sağlar.
Yazmak, düşüncelerin ve duyguların farkındalığını geliştiren bir uygulamadır. “O an” kendinize dürüstçe ve dikkatlice bakarsınız. Duygularınızın ve düşüncelerinizin olduğu gibi, yargılamadan ortaya çıkmasına izin verirsiniz.
Yapılan çalışmalarda, günde 4 dakikalık “Kendine yazma” alıştırmasının kişilerin duygu durumlarında önemli ölçüde iyileşme sağladığı saptanmıştır. Benim “İyi Hisset Eylem Planı”mın özü de buna dayanır.
Kağıdı kalemi elinize alın ve kendinize sorun:
Beni mutlu eden şeyler…
Sevgi…
Bana iyi gelen şey…
Beni rahatsız eden şey…
Zayıf yanlarım…
Unutmayın, günde 4 dakika. Yargılama yok, suçlama yok. Dürüstçe, açıkça zihninizi akışa bırakın. Yalnızca izin verin. Farkındalığı geliştiren bu alıştırma, yaşamlarının bir parçası yapanları uzun vadede mutlu ve iyi hissedenlerden kılacaktır.
Farkındalık enerjisinin ışığını yanınızdan ayırmayın.
Yorumunuzu paylaşın